موسالم رئیس فدرال رزرو سنت لوئیس!

🔹یک چارچوب قابل پیش‌بینی و توضیح داده شده، بخشی از چیزی است که یک بانک مرکزی را از نظر دموکراتیک مشروع می‌کند.

🔸اگر عموم مردم این چارچوب را درک کنند، انتظارات خصوصی با اهداف فدرال رزرو همسو می‌شود و بده‌بستان بین تورم و اشتغال را بهبود می‌بخشد.

🔸یک چارچوب خوب ابلاغ‌شده همچنین از مارپیچ‌های تورمی و رکودی جلوگیری می‌کند.

🔸تفویض اختیار در مورد نرخ بهره، فدرال رزرو را ملزم به توضیح «چگونگی و چرایی استفاده از این قدرت» می‌کند.

🔸حدس و گمان بازار «اختلال ایجاد می‌کند» و منجر به نرخ بهره بالاتر و بی‌ثبات‌تر و هزینه‌های تأمین مالی برای کسب‌وکارها و خانوارها می‌شود.

🔸«تالار آینه‌ها» زمانی اتفاق می‌افتد که فدرال رزرو یک پیش‌بینی را اعلام می‌کند، نه یک چارچوب را.

🔸ابلاغ این چارچوب، سیاست‌گذاری را مؤثرتر می‌کند و هزینه‌ها را برای خانوارها و کسب‌وکارها کاهش می‌دهد.

🔸بانک مرکزی که چارچوب خود را برای خود نگه می‌دارد، فعالان بازار را مجبور می‌کند تا به جای تمرکز بر داده‌ها، واکنش آن را حدس بزنند.

🔸بانک‌های مرکزی باید از ارتباطات و اقداماتی که چارچوبی برای فهم آنها وجود ندارد، اجتناب کنند.

🔸بانک‌های مرکزی همچنین باید از «خروج کامل از گفتگو» خودداری کنند، که این امر خطراتی را از نظر تورم ایجاد می‌کند.

🔸یک چارچوب خوب تدوین‌شده باید شامل دو یا سه سناریوی محتمل باشد.

🔸بانکداران مرکزی نیازی به وعده دادن ندارند، اما باید به مردم بگویند که بانک مرکزی چگونه و چرا تصمیمات سیاستی را اتخاذ می‌کند.